Hunkeren  (1)

Je knipoogt moeizaam naar het leven
je zelf niet meer gevend
werd weleer echt gevoeld?
nu stille leegte jou overspoeld
jouw hart hunkert oprecht
naar intense liefde die hecht

Onlosmakelijk verbonden
als twee componentenlijm
zal dat slechts een utopie zijn?


14-10-2003

Gedicht van Annemieke Steenbergen
Gedichtenindex
vervolg hunkeren 2